وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا « 1 » پرده منم 129 پيش چو [ 1 ] برخاستم * از پس اين [ 2 ] نور وصالست و بس از بروج و اختران 130 بگذر سوى رضوان گراى * تا نه آتش زحمت آرد مر ترا نه زمهرير مگو بر بام گردون چون توان شد * توان شد ار ز خود بيرون توان شد تا من منم از تو 131 كى سخن توانم گفت * چون من تو شدم [ 3 ] تو گفته باشى يا من [ 4 ] از براى صلاح 132 دولت و دين * چشم عقل اوّليست و آخربين [ دزد در خانه 133 . . . . . [ 5 ] * رو نگهدار خانهء دل و دين جون نيست شدى به گاه گفتار * گفتار تو شد كلام جبّار [ 6 ] ] تا نيست نگردى ازين هستى ، هست نگردى از هست او و نميرى و ازو

--> ( 1 ) - اصل : تو ( 2 ) - سل : آن ( 3 ) - سل : شوم ( 4 ) - سل : با من . ظ : با من ( 5 ) - اصل : ندارد . ( 6 ) - سل : اين دو بيت را ندارد . ( 1 ) - قرآن كريم ، النحل / 41